W klimacie bajkowym, jedynie morału brakuje, ale zarys mam w głowie i jutro będzie utwór skończony.
Kiedyś kukułce wpadło do głowy,
Mówi do siebie: – „nie będę taka,
Zaraz się wezmę dziś do budowy,
Nie chcę żerować na innych ptakach.
Zawsze co swoje, to swoje przecież,
Uwiję gniazdko, w nim jajko zniosę,
Potem wysiedzę tam piękne dziecię,
Będę zajmować się jego losem.”
Jakże starała się ta kukułka,
Z biedą, bo przecież nie miała wprawy
Wreszcie udało się gniazdo utkać,
Trochę z gałązek, a trochę z trawy.
W partackim gnieździe jajo zniesione
Przez dziurę spadło i się rozbiło,
Choć planowana zupełnie nieźle,
Wnet się skończyła kukułcza miłość.