Kolejny dzień rekonwalescencji, udane próby ustabilizowania się fizycznie i psychicznie. Ta druga sprawa jest równie ważna w ogóle, a kiedy człowiek jest ubezwłasnowolniony i co tu ukrywać – bolejący, pozytywne myślenie o przyszłości ma ogromne znaczenie. Optymizm podsycam próbami pisania tekstów, posuwam się w tej sprawie podobnie jak w aspekcie wędrówki po mieszkaniu, czyli spokojnie i ostrożnie, w sposób przemyślany. Uważam, że przede mną dużo jest czasu na sfinalizowanie odłożonych programów, jak również na nowe wyzwania. Nie poddam się, otaczają mnie kochające albo życzliwe osoby, a jeśli komuś przyjdzie do głowy podstawić mi nogę, to radzę uważać, żeby sobie krzywdy nie zrobił.
