Zaznacz stronę

Zbliża się czas, kiedy nastrój skłania do głębszych refleksji

Świeca

Płonie świeca na lichtarzu

Rozsiewając wątłe światło,

Słabo świeci, to nie zarzut,

Jasność robić jest niełatwo.

Każdy najdrobniejszy przewiew

Mąci spokój jej płomienia,

Przez co biedna płacze rzewnie,

Bo spokoju świecąc nie ma.

Płyną białe łzy strumieniem,

Aż na srebrny lichtarz kapią,

Życie świecy lekkie nie jest

I pracować jej niełatwo.

A do tego zaraz zgaśnie,

Z drżeniem na ten moment czeka

I z powodu tego właśnie

Jest podobna do człowieka.