Zaznacz stronę

Przytulam do serca cyferblat złamany,
Wskazówki zegara służą jako laski,
Nęci mnie wiecznością niepewności zamysł
Kuleję, lecz idę w dal perspektyw płaskich.

Niczym żółw, na plecach niosę własną trumnę,
Szkatułę wieczności ze skarbami przewin.
Pytany o przeszłość wyjąkać nie umiem,
Jak chwasty sumienia bez bólu wyplewić.

W wigilię rocznicy zgonu mojego brata nachodzą mnie refleksje…