Zaznacz stronę

Wiosenny wiersz

Wiosna boską naturę ma w sobie,
Niech po zimie czym prędzej nadchodzi,
Chcemy tulić się w magię jej objęć,
Żeby skali Celsjusza nie chłodzić.

Wyklujemy się pierwszej jaskółce,
Jeśli ona tej wiosny nie czyni,
Spróbujemy zastąpić w czymś stwórcę,
W ciepłym deszczu się wzajem ochrzcimy.

Popłyniemy znów w zapachu trawy,
Wzdłuż natrysku słonecznych promieni,
Uśmiech losu niech wejdzie nam w nawyk,
Bo bez niego niechybnie zginiemy.

Zażółceni w kwitnącym rzepaku,
Wystrzelimy myślami w obłoki,
Niczym dwoje naiwnych ciut ptaków,
By się wiosną w marzeniach utopić.