Zaznacz stronę

Pamięć zapomniana

Urok pamięci zapomnianej,
Klocki pospiesznie poskładane
W domek koślawy i bez dachu.
Pobieżność myśli w barwnym kacu.

Niby, że coś się nie powiodło,
Że tylko chwila była dobrą,
A cała reszta – kiepski erzac –
Na tyle wątła, by ją zerwać.

Urok pamięci zapomnianej,
Wichrem po szybie całowanie…
Było, nie było, coś rozwiało,
Smutkiem gwizdała z cicha żałość.

Jak drzazga tkwiąca za paznokciem…
Błądząc bez celu, choć na tropie,
Alergia, lekki wstydu rumień…
Pamięć zapomnieć trzeba umieć.