Zaznacz stronę

Bez ambicji poetyckich, takie sobie do jakiegoś programu, który należy w końcu sfinalizować. Nawiasem mówiąc, jest to już 95 tekst w tym roku:

Ziemia płacząca

Żeby żyć nie trzeba płakać,
Lecz płaczącym lżej jest nieco,
Chociaż męczy płaczu nakaz,
I powieki smutkiem pieką.

Morza łez, jeziora, rzeki,
Nawet kałuż odczyn słony,
To jest efekt, że przez wieki
Cwany człowiek był krzywdzony.

Tak na pokaz, tak na niby,
By z litości żyć przewlekle
I ogłupić sprawiedliwych,
W konsekwencji mieć się lepiej.

Z nieustannych fałszu ulew
Cierpiętników, sprytnych graczów,
Miękną mózgi i w ogóle,
Ziemia jest planetą płaczu.